Bericht van Hugo 8 september 2020

Beste familie, vrienden, collega’s, sponsoren en overige donateurs,

Al twintig jaar lijd ik aan MS. In december 2019 besloot ik om voor een behandeling te gaan die de MS zou kunnen gaan stoppen. Ik kwam uit in Rusland alwaar men al jaren succesvol MS-patiënten behandelt met stamceltherapie. Met een groep vrienden organiseerde we een Stichting die vervolgens een crowdfunding organiseerde om deze behandeling te kunnen betalen. Door de geweldige steun van familie, vrienden, oud-collega’s, sponsoren, donateurs én onbekenden behaalden we in recordtijd het streefbedrag.
Overweldigend was dit om mee te maken!

Alvorens we de crowdfunding begonnen hadden we vanuit Moskou groen licht gekregen. En al snel hadden we een datum voor de behandeling, eind mei 2020. Maar toen werden we allemaal overvallen door de Covid-pandemie. Rusland ging net als vele andere landen in een lock-down. Dus geen behandeling voor mij en vele anderen uit heel de wereld. Gelukkig hadden mijn vrouw en ik hier al rekening mee gehouden en contact opgenomen met Moskou om een nieuwe afspraak verderop in het jaar te maken. Op dat moment ging het al beter in West-Europa en wij meende hieraan slim te hebben gehandeld. Moskou reageerde al snel met een nieuwe afspraak voor half september dit jaar. Met volle moed en vertrouwen gingen we voor de tweede afspraak.

Inmiddels is het september en waar ik persoonlijk al bang voor was gebeurde. Rusland reageert negatief op de EU voor toelating en geeft geen visum voor Nederland. Dat betekent simpelweg dat ik Rusland niet binnen kom. De tweede afspraak om de stamceltherapie te ondergaan gaat dus ook niet door. Ondertussen merk ik dat mijn lichaam achteruitgaat. De bloedhitte afgelopen zomer heeft me niet veel goeds gedaan. Maar ik houd de moed erin!

Onderweg in de wijk of in de stad word ik regelmatig aangesproken door (wildvreemde) mensen die nieuwsgierig zijn naar de behandeling. Velen van hen hebben gedoneerd en vragen of het streefbedrag behaald is of wanneer ik nu naar Rusland ga? Mensen hopen het beste voor mij en hopen ook dat ik kan gaan, maar ik moet ze regelmatig teleurstellen.

En zelf ben ik natuurlijk het meest teleurgesteld. Het wordt nu weer wachten op contact met Moskou voor een nieuwe datum.

Ik laat het hier niet bij zitten.
Ik wil dat deze ziekte stopt en ik weet dat de doktoren in Moskou mij kunnen helpen.
Ik moet volhouden.
Driemaal is scheepsrecht, en daar hoop ik nu op, ik geef niet op!

Het ga jullie goed!
Hugo Wolff